| ฉันเกือบฆ่าตัวตาย สติแตกทันทีที่หมอบอกว่าฉันเป็นมะเร็งรังไข่ |
| |
ฉันไม่เคยคิดว่าชีวิตฉันจะพบกับความโชคร้าย จนฉันเกือบฆ่าตัวตาย สติแตกทันทีที่หมอบอกฉันว่าฉันเป็นมะเร็งรังไข่ ฉันเป็นบ้าไปในบัดดล ทำอะไรไม่ถูก เก็บตัวอยู่คนเดียว ไม่ว่าสามีจะพูดอย่างไรฉันก็ไม่ฟัง ฉันคิดเพียงแต่ว่าฉันต้องตายอย่างเดียว แต่ฉันมีสิ่งที่จะต้องดูแลอีกมากมาย ไหนจะแม่ที่แก่มาก หลานที่ต้องดูแลอีกคน ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลย ฉันร้องให้ว้าวุ่นสับสนไปหมด จนเพี่อนที่เป็นมะเร็งเม็ดเลือดมาเยี่ยมให้กำลังใจ ฉันจึงได้ลุกขึ้นสู้กับโรคร้าย
ฉันเริ่มเปิดคอมฯหาวิธีกำจัดมะเร็ง เปิดไปเปิดมาเจอบทความที่แม่น้องแอนเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย ฉันอ่านจนจบ ตอนท้ายมีสารอาหารที่น้องแอนพูดถึง ฉันเริ่มเข้าไปที่สารอาหารทีละตัวๆจนครบทั้งสี่ตัว ในเว็บไซต์นี้มีเบอร์โทรเป็นสายด่วน ฉันจะโทรตั้งแต่ตีสี่แต่สามีขอร้อง บอกว่าเขานอนอยู่ให้โทรตอนเช้า ฉันใจร้อนมาก เดินท้องก็โตเหมือนคนท้องใกล้คลอด พอสว่างฉันก็โทรทันทีและไม่มีการถามกันมาก ถามแค่ราคาและวิธีกินและท้ายสุดฉันต้องการด่วน เขาใจดีมาก ส่งมาให้ทันทีและสองวันฉันก็ได้รับ ฉันเริ่มกินวันที่ 28 มี.ค. 51 ก่อนถึงวันหมอนัดผ่าตัดสิบสองวัน ฉันเข้าโรงพยาบาลวันที่ 6 เม.ย. 51 พอวันที่ 7 เม.ย. 51 หมอก็เจาะปอด มันเป็นอะไรที่ทรมานที่สุดในชีวิต มันเจ็บมันปวดที่หมอเจาะ หมอเจาะปอดได้น้ำไป 1000 ซีซี และเจาะด้านซ้ายไปอีก 400 ซีซี มันทรมานมากฉันคิดว่าฉันต้องตายแน่ๆ คืนวันที่ 7 เม.ย. 51 มีทีมพยาบาลมาพูดให้เห็นทางสว่างเหมือนพระเทศน์มาก มาพูดอยู่สองชั่วโมงฉันมึนไปหมด มันปวดมันทรมานนอนก็ไม่ได้ท้องก็โต จนสว่างเขามาพาฉันไปผ่าตัดในวันที่ 8 เม.ย. 51 เวลา 09.15 น. ฉันคิดถึงแต่หลวงปู่เกษมตลอดเวลา เที่ยงแล้วสามีบอกว่าฉันยังไม่ออกมาจากห้องผ่าตัด จนถึงบ่ายสามสามีจำสายสิญจน์ที่พระวัดเขาสุกิมให้มาได้ แกบอกแกวิ่งตามทันที ฉันยังไม่รู้ตัว หมอบอกว่าโอกาสรอดมี 30% ลูกสาวเป็นลมทันที
หลังจากผ่าตัดเสร็จหมอพาฉันไปพักฟื้น พอฉันลืมตาหมอดีใจ พอฉันหลับสามีบอกว่าหมอพาฉันไปไอซียูทันที ฉันเริ่มรู้สึกตัวตอนสามทุ่ม อาการเริ่มดีขึ้นทีละนิดทีละนิด จนเช้าหมอให้ลุกนั่งและช่วยเหลือตัวเองทันที พอฉันดีขึ้นเรื่อยๆหมอให้ไปอยู่ห้องพิเศษ พอถึงวันที่ 10 ฉันเริ่มกินสารอาหารที่ฉันซื้อโดยไม่ให้หมอเห็น เพราะฉันได้ถามหมอหมอบอกว่าสารอาหารแพงอยากกินก็กินไป ฉันไม่สนใจฉันกินเช้าเที่ยงเย็นทุกวัน วันที่ 17 เม.ย. 51 ฉันฉีดคีโม เช้าวันที่ 18 เม.ย. 51 ฉันก็กิน หมอมาถามว่าฉีดคีโมแล้วรู้สึกเช่นไร ฉันเปล่า ไม่มีอะไรเลย ไม่แพ้ หมอบอกว่าเก่ง คุณไปในทางบวก ให้ดูแลตัวเอง พอกลับบ้านเพื่อนมาเยี่ยมเขาสงสัยว่าทำไมสิบวันแล้วผมไม่ร่วงตัวไม่ดำ ฉันกินเก่ง ฉันบอกเพื่อนๆว่าฉันสู้และฉันกินสารอาหารของสปอร์ตทรอน เพื่อนๆห้ามแต่ฉันไม่สนใจ มีคนมาเสนอขายตัวยากับฉันมากมาย แต่ฉันไม่สนใจ เพราะสิ่งที่ฉันคิดคือฉันหายแน่นอน ฉันมั่นใจในผลิตภัณฑ์ของสปอร์ตทรอน และที่สำคัญฉันเป็นคนวิ่งเข้าไปหาเขาและขอความช่วยเหลือจากเขาเอง เขาไม่ได้มาเสนอขาย ฉันเอาชีวิตฝากกับสปอร์ตทรอน และสิ่งที่ทำให้ฉันมั่นคงคือ แม่น้องแอนเขาหาย แล้วฉันทำไมจะไม่หายล่ะ เราต้องดูกันต่อไป สารอาหารของเขาก็ไม่แพงเลย กินก็ง่าย ตัวแทนก็ไม่มีการทอดทิ้ง ติดตามดูแลอย่างใกล้ชิดเหมือนหมอดูแลคนไข้ ทำให้ฉันมั่นใจ 100%
ขอขอบคุณป้าแต๋วอย่างสูงที่กรุณาเอื้อเฟื้อข้อมูล ท่านสามารถติดตามบทความตอนต่อไปของป้าแต๋วได้ที่นี่
ป้าแต๋วบอกกับผมว่ายินดีที่จะเป็นสื่อกลางในการให้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์เพื่อช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์โดยไม่หวังผลตอบแทนใดๆทั้งสิ้น ท่านใดต้องการข้อมูลเพิ่มเติมสามารถสอบถามป้าแต๋วได้ โทร. 089-655-3833 รับสาย 09.00 น. ถึง 18.00 น.
คุณสุเพ็ญภา ศรีพุ่มจันทร์ (ป้าแต๋ว) 29/4 หมู่ 5 ต.รูสะมิแล อ.เมือง จ.ปัตตานี 94000
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
ข้อมูลจาก : sportronfamily.com
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - |
